BİR EYLÜL HİKAYESİ   (Şiirin hikayesi)   Köprüköy’den omzuma yüklediğim küçük bir  çantaydı, içinde birkaç parça çamaşır, bir iki pantolon ve gömlekle ne de ağırlaşmıştı meret… Sanki... Devamını oku...

       Kimlik kartımda her ne kadar doğum yeri Arapdede yazıyorsa da siz ona inanmayın. Babamla annemin söylediklerine göre ben, Elmalı Köyü’nde doğmuşum. Resmi belgelerdeki yanlışlık onların işgüzarlığındanmış. Bu işe bunca yıl alışmama... Devamını oku...

...aradı ellerinde,aradı gözlerinde, teninde,kabüllenmesi güç oldu,sanki hala kokusu oracıktaydı.Öylece durdu ve yüreğini yokladı.Anladı adam,"ARTAKALANLAR YALNIZCA BİR TEBESSÜMDÜ" Ama zaten inanmak çok güçtü,... Devamını oku...

        Büyük bir sevinçle camiden çıkanlar, yarım yamalak giydikleri ayakkabılarını düzeltip, kapının önündeki dilenciye para atmadan birbirlerinden ayrılmıyorlar. Oysa hepsi de geldikleri yollardan geri dönecekler.... Devamını oku...

 Başımdan geçen gerçek olayları anlatan öyküm.                              Yıl 1976 Ankara’da oturuyoruz. Eşim aynı... Devamını oku...

Anason tarlası… Her akşam oturduğum meyhanede ekip biçtiğim, buram buram kokan rakıydı aslında. Halil amca da yıllarca anason ekip satmıştı Tekel’e. İyi paralar kazanmıştı. Ailesinin karnı doymuş, et ve muz bile yiyebilmişlerdi. O yıl, Kurban Bayramı için bir kuzu satın... Devamını oku...

    Akşam yaklaşmıştı nerdeyse..Saat öğleden sonra dört olmuştu.Son misafirler de yavaş yavaş ayaklandılar…Kendi aralarında söylenip duruyorlardı hala..”Utanmaz ayol..” , “Gül gibi karına yapılır mı bu” ,“Hak etti ayol..”... Devamını oku...

Murat ırmağının coşkun sesi gecenin karanlığında insanın tüylerini diken diken etmekteydi. Söğüt ağaçlarındaki baykuş sesleri su sesine karışıyordu. Yazın gelmesiyle Murat ırmağı hırçınlaşmaya başlardı. Köyün düz olan yerlerini sular kaplar. Bir... Devamını oku...

Değerli şeylerin önemini onu yitirdiğimizde kavrarız ya; ne zaman elektrik kesintisi olsa rahmetli ninemin Edison için “nur içinde yatsın” sözlerini anımsarım. Ninem böyle söylediğinde çocuk aklımla, “adam ampulü icat etmiş, niye... Devamını oku...

       Sıra kendine geldiğinde, masanın üzerindeki bordroda adını bulup imzasını attı. Mutemedin saymış olduğu paraları –değersiz kağıtlarmış gibi- düzensiz bir şekilde aldı, boş bulduğu bir sandalyeye oturdu. Kağıt hışırtıları, konuşmalar, yavaş yavaş... Devamını oku...