Yalnızlık
Kâbusu
Fatma Dokuyucu

Yine o günlerden birini yaşıyorum; yine karamsar, yine umutsuz…
 
Gözlerimi açmamla birlikte, yüreğimin üzerine garip bir ağırlık konmuştu. Tahmin etmeliydim bir şeylerin ters gideceğini.
 
Böyle bir güne uyanmıştım işte! Tedbir amaçlı da olsa, güne güzel başlamaya karar vermiştim. Kalkar kalkmaz kahve yapmıştım kendime. İçimdeki kıyamet alametlerinin habercilerini, her yudumla birlikte, az da olsa susturmayı başarmıştım öylece.

Kahve beni bu dünyada en sakinleştiren maddeydi. Bu sabah da müthiş etkisini esirgememişti benden. Kahvaltıya oturmuştum sonra. Lokmalar zor iniyordu boğazımdan… Apaçık ortadaydı artık. Günün kendisinde vardı bir uğursuzluk. …

Kabul etmek istemiyordum aslında. Bu nedenle sofrayı topladım ve ardından yatağıma geri döndüm. Erkendi henüz. Bugünle ilgili bir programım da yoktu. Boş boş geçecekti saatler. “Bu günü dinlenerek değerlendireyim” diye karar verdim içimden..

“Dinlenmek” sihirli bir sözcüktü. Kulağıma hoş gelen ve söylendiğinde bile bir yudum huzur veren… O kadar ihtiyacım vardı ki buna…
 
Odamın yolunu tuttum ve çok düşünmeden uzandım yatağıma. Gözlerimi kapatmak, duygularımı yüreğimin kara kutusuna kilitlemek, kulaklarıma “Dışardan gelen sesleri dinleme!” talimatı vererek uykuya dalmak, sabırsızlıkla beklediğim şeylerdi şu an.
 
Bir şey unutmuştum. Sonra gelmişti aklıma. Hayallerimi sınırlandırmamıştım. Duygularımın çerçevelediği hayaller, meydanı boş bulunca birden coşmuşlardı..
 
Kendimi birden uzun bir koridorun başında buldum. Nasıl gelmiştim buraya? Garip bir ışıklandırma vardı. Tavanda asılı duran, gecen yüzyıldan kalma, tozlu cam avizelerden mat bir aydınlık sızıyordu boş odaya. Yerde paradoks bir morluk… Halı mıydı ya da yüzyılların kirlettiği beton muydu yerdeki? Duvarlar, pas rengini hatırlatan kızılımsı tonlarda…
 
Üstelik çok soğuktu. Sabah giydiğim şort ve tişörtle, karlar içine atılmışçasına titriyordum.
Ürkmüştüm. Nerden geldiğini göremediğim, buzdan bir nefesti ensemde hissettiğim. Donup kalmıştım.
 
Benden başka kimseler yoktu; kirli, pas rengi bu cehennemde. Göğüs kafesimin her kemiğini acıtarak delice çarpıyordu kalbim. Nabzım korkunç yükselmişti. Sesini duyuyordum damarlarımda akan kanın. O bile kaçmak istiyordu bu lanet yerden.
 
Soğuk terler akıyordu üşüyen bedenimden. Korkuyordum… Sakinleşmeli, bu korkuya teslim olmamalıydım.

Burada olmamın bir nedeni olmalıydı mutlaka. O nedeni öğrenip, buradan çıkış yolunu bulmam gerekiyordu bir an önce. Yürümeye başladım, içimdeki koşma arzusunu bastırarak.
Dikkatli olmalıydım. Algılarım keskinleşmişti. Yerdeki karıncanın ayak seslerini dahi duyuyordum.
 
Nihayet varmıştım siyah bir kapının önüne. Ne yapmalıydım şimdi? Kendiliğinden açılmasını mı beklesem ya da kendim mi açsam?
 
Bir kaç dakika bekledim. Açan olmadı kapıyı.
 
Burada durdukça sinirlerim daha da bozuluyordu. Soğuktan parmak uçlarım bile morarmıştı. Bir şeyler yapmalıydım donmamak için..
 
Kapıyı açınca, önümde biten görüntüyle sarsıldım yeniden. Bir mezarlığın giriş kapısıydı. Dönmek istiyordum. “Git buradan! Durma! Arkanı dön ve koş geldiğin yere doğru!” diye haykırıyordu içimdeki ses..

O an yeniden hissettim o buz gibi nefesi. Ayrıca, beni mezara doğru iten buzdan parmaklar.
Düşmek üzereydim. Öylesine kararlı ve şiddetliydi ki beni yönlendiren güç; Zor sağlıyordum dengemi.
 
Bağırsam ne olurdu acaba? Karşı koyup yere yığılsam? Mümkün değildi.  Hissediyordum. İçimdeki ses, yolun sonuna geldiğimi fısıldıyordu.
 
O an çekildi sırtımdaki soğuk eller ve şafağı aydınlatan güneşin ışıltılarıyla izliyordum önünde durduğum mezarı. Mermerdendi ve öbür mezarlara benzemiyordu. Ne çiçek ekilmişti üzerine ne de ot bitiyordu dibinde. Korkunç bir yalnızlık yankılanıyordu etrafında.
 
Mezarın içinden mi geliyordu yoksa birdenbire hissettiğim bu tarifsiz acı? Mezar taşındaki yazıyı okumamla birlikte, aktı gözümün yaşı ve kalktı ruhumun üzerine çöken ağırlık.
 
Mezar taşında yazılan; ölüm tarihim ve adımdı…
 
Son hatırladığım, yere düşüşümdü. Kimsenin tutmayışıydı düşerken. Kimsenin umurunda olmayışımdı. Yalnızlığımdan ve acılarımdan kurtulamamanın acısıyla kahroluşumdu.
 
Kaybetmiştim kendimi…
 
Çok sonra açtım gözlerimi. Odamdaydım; yatağımın üzerinde.
 
Yalnız ve hâlâ o rüyanın etkisinde…

Fatma Dokuyucu

 

 
 
 

 

/v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=3202&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=3250&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=3653&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=3726&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=3852&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=4109&catid=67&Itemid=247

Antalya Film Festivali: Coşkusu Başladı

Antalya Film Festivali: Coşkusu Başladı Devamını Oku

Contemporary Istanbul

Contemporary Istanbul Başladı Devamını Oku

Goya ödülleri sahiplerini buldu

Goya ödülleri sahiplerini buldu Devamını Oku

Zorlu PSM Caz Festivali

Zorlu PSM Caz Festivali Devamını Oku

24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ

24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ Devamını Oku

Sokakta Sanat Var

Sokakta Sanat Var “Sanata Dokunuyoruz” Devamını Oku

Antalya Film Festivali: Coşkusu Başladı Contemporary Istanbul Goya ödülleri sahiplerini buldu Zorlu PSM Caz Festivali 24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ Sokakta Sanat Var
Online üyeleri görebilmek için üye girişi yapmalısınız

RADYO ŞİİR SANATI

Fortis et Liber

SANATIN ve DOSTLUĞUN ADRESİ

İSTEK YAP   İSTEK OKU   DUYURU

ATATÜRK KÖŞESİ

SİTEYE GİRİŞ

DOĞRU YAZMA SANATI

EDEBİYAT ATÖLYESİ

SANAT ATÖLYESİ

ŞİİR FALINIZ

HAFTANIN YAZISI

ATIŞMALAR

 

ATIŞMA

Gelin Hep Beraber
Bir Dörtlük de Siz Yazın

Atışma Şiir Nedir?

Diğer Atışmalar

GÜNÜN İNCİLERİ



GÜNÜN İNCİSİ

Osman Onuktav
GELSİN-4

GÜNÜN İNCİSİ

vahdet çil
Çiftçinin Alın Teri

 Diğer Günler

GÜNÜN SEÇKİLERİ

HAFTANIN SEÇKİLERİ



Haftanın Şiiri

süreyya önder
anladım



Haftanın Hece Şiiri

mehmet macit  
Bu Bayram…

Diğer Haftalar

AYIN SEÇKİLERİ

YILIN ŞİİRİ / ŞAİRİ

Yılın Serbest Şiiri

Muharrem Küçük
Ötzi

 

Yılın Hece Şiiri

Hüsnü Özdilek
Söz

Önceki Yıllar

SEÇKİ ÖLÇÜTLERİ

SİTE KURALLARI

BLOG

ÜYE KİTAPLARI

GİRNE - K.K.T.C. ÖZEL

GEÇMİŞ ZAMAN

SON ÜYELER

ÖZLÜ SÖZLER

"

Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebed payidar kalacaktır. ATATÜRK

"


MAKALE

Gecenin işildaği
24.07.2017                

Beklentilerin arzındayım ve şaşaanın inkılâbı sürüklerken evreni… Yâd ettiklerimin de arzındayım… bazen dokunulmazlığ...

Devamı...    

                     Tum Makaleler                    

ÖYKÜ


Eklemlerİ aĞritan gerÇekler
22.07.2017                .

.
Belkiler doğruyorsan hayatın göbeğine, dur ve dinle sadece bir de eklemlerini ağrıtan gerçekleri belle. Kovuşturmalı mı ne? ...

                                                   
Devamı...

                     Tum Oykuler                    

 

DENEME

Mutlu şarkilari asla sevmedik
25.07.2017                  .

Düşleri kurutmalı, Islak lal olanları saklamalı da Bir nidadan sızan heceleri yerleştirmeli sonra Koruk düşler hizasına. Tutulan çepe...

                                                                       Devamı... 

                     Tum Denemeler