KIRIKTIR BAZI ŞEYLER   


Gülüm Çamlısoy
Bu yazı 21.10.2014 21:56:39 tarihinde eklenmiş ve 184 kez görüntülenmiş.
Külfeti ağır bitimsiz duyguların, cevabı da muğlâk sorduğum ne varsa. Ya her kafadan bir ses çıkar ya da çaldığın kapılar kapalıdır ardına kadar.

Dile gelmeyen bir isyan belki bir serzeniş ama koca bir gerçek hayallerin enginliği. Ümitvar bir beklenti bir o kadar mahzun ve karşılıksız. Ne koyarsanız adını. Sonuçta bana dair, benden bir parça belki de tamamlamaya çalıştığım bir yap-boz parçalarını seneler evvel yitirdiğim. Yeni bir pencere belki de hayata açılan belki de açık bir kapı içeri buyur ettiğim kim varsa…

Dibine kadar tadını çıkarmak hayatın… Hepimizin beklentisi bu değil mi tabii ki farklı açılımlarla ve farklı yönelimlerle. Maneviyatın hazzını duyumsamadan kul köle olmak diğer getirilerine hayatın tamamen yoldan çıkmış dürtülerle.

Artık kime seslendiğimin de hiçbir önemi kalmadı.

Kıyamazsınız da ne terk etmeye ne de savurmaya her ne kadar savrulan siz olsanız da.

Budur ayarı düzeneğin. Her yeni terk ediş, her yeni veda ve geride kalan buruk ve acımtırak bir tat. Ötekileştirmek de istemezsiniz diğer yandan her ne kadar önem arz etmeseniz de ilerleyen süreçte. Üstelik zaman ne ilaçtır ne de merhem. Olsa olsa acınız daha da depreşir ve bin kat faiziyle daha da derinlere yerleşir.

Bağ kurduğunuz her ne ya da her kim ise… İsterseniz bir kere bile karşılaşmamış olun hele ki karşılaşma olma ihtimaliniz bu bağımlılığı ve bağı güçlendireceğinden işiniz daha da zorlaşır.

Küsmektir hayata bir nevi her ne kadar düzene uymaya çalışıp durağan zamanı bir şekilde yürütseniz de. Ama ayaklarınız geri geri gider hele ki ortak paydada buluştuğunuz anlar, mekânlar aklınızdan çıkmıyorsa.

İlkse ya da hangi kategoride olursa olsun ilk göz ağrınızsa zaten benliğinizi çoktan kaplamıştır.

İlk aşk, ilk öğretmeniniz, ilk kazandığınız parayla aldığınız ilk eşya hatta ilk yolculuğunuz. Belki ilk sevgilinizle buluştuğunuz ilk mekân ve ilk karşılaştığınız an.

İlk işiniz, ilk çocuğunuz, ilk eviniz…

İlkler daha da özeldir, ilkler daha doyumsuzdur ve yürekte inanılmaz iz bırakır.

İlk oyuncağınız belki de ya da en çok sevdiğiniz eşyanız bir köşede sakladığınız.

İlkler ve ertesinde sevip bağ kurduğunuz tüm özel insanlar, mekânlar aslında duygular. Kırılgan yüreğinizin bir kenarında iz bırakan.

Ya sen, ya siz demek de gelmiyor içimden.

Kırık bir o kadar kırgın bir o kadar itilmiş ve yetisiz. Sahip olduğum tüm yetiler ise bir bir sınanmakta hep de öyle olmadı mı ömür boyu.

İtaat ettiğim kim varsa ya da değer verip yüreğimde muhafaza ettiğim ne varsa. Ben itibar ederken itibar görmediğim onca öğreti onca kabullenilmişlik ve yetersiz addedilen tüm mefhumlar bana dair.

Yeri geldi mi sıfırlanmak, artılarla sürerken devinim.

Yoktan var eden Yaratan mademki sınamakta biz aciz kullarını bizler de mi sınamak zorundayız birbirimizi? Bu Allah’a şirk koşmak kadar külfetli ve günah dolu bir yaptırım değil mi .

Farklılık arz eden bir benlik daha doğrusu korumakla mükellef olduklarım ve sevmekle yükümlü olduklarım. Hayır, hayır yükümlülük asla bir mecburiyet anlamında sarf ettiğim bir kelime değil tam tersine sevmekten gurur duyduklarım en az insan olmak adına kendimle ne kadar gurur duyuyorsam.

Pasifize edilmiş bir kişilik ise çoğunun nazarında.

Sessizim olması gerekenden de fazla ve hep de koruyacağım sessizliğimi.

Göreceli sayısız mefhum…

Hep derim: ‘’Ben iki kişilik de severim,’’ diye. Üstelik karşımdaki kim olursa olsun.

Tam da ayrıştığım nokta. Dünyanın malında mülkünde gözüm yok ki, olmadı da. İşte bu da benim eksim. Nasıl bir varlıksam hep soyut göstergeler peşinde koşmaktayım.

O iz asla silinmez ve o boşluk asla doldurulmaz. Hep sıcaktır yeri hiç kalkmıyormuşçasına oturduğu o yerden.

Kırıktır bazı şeyler: Ne parçalar bir araya gelir ne de yerine başka bir şey ya da insan koyabilirsiniz.

Karşılık bulmak da fazlasıyla önemli değil. Zira kopamadığım bir duygu bu bertaraf edemediğim. Yakın hissettiğim onca insan kilometrelerce uzağımda.

Neyin ne sebeple olduğu da değil mühim olan.

Ortak bir paydada buluşmak belki de önemli olan. Kabul de yalnız o ortak frekans nasıl tutturulur hep bir merak konusu olmuştur bende. Her nasılsa ayar mütemadiyen kaymakta. Beklentiler, koşullar ve de kaygan bir zemin.

Ne zordur yaşarken uzağında kalmak. Hayır, hayır, bu ne bir aşk hikâyesinin hazin sonu ne de bir ihanet yaşanıp yaşanacak.

Varılacak nokta en baştan belli idi aslında her ne kadar yadsıyıp görmezden gelmiş olsam da. Akılsız başımın cezasını yine duygularım çekiyor. Karmaşık, istiflenmiş ve bir o kadar boğucu. Ya da merak ve endişe gibi yabana atılası onca sanrı tarafımca en üst sıraya yerleştirilmiş. Bariz bir söz de yok ortada ya da net bir algı ortak alınması gereken kararlar doğrultusunda.

Yoksa o da mı bir hayaldi? Benim sesim miydi kulağımda çınlayan hatta soyut bir imge miydin her gün konuştuğum? Belki de bir serap her dokunduğumda kaybolan.

Olan bir şey de yok ayrıca.

Bir o kadar net zihnim ve hiç olmadığı kadar parlak. Biriktirdiklerimin karşılığı belki de beni bu denli huzurlu kılan.

Olup bitenlere her ne kadar bir anlam yükleyemesem de tarifsiz o huzur belli ki yeniden doğuşumu müjdelemekte. Kim bilir kaçıncı doğuşum o sancı eşlik ederken.

Ve yetinmek bir o kadar payıma düşen, tevekkül edip kabullenmek diğer yandan.

Yaşayıp yaşayacağım en mutlu hikâye ama tadı damağımda kalmış o kısıtlı zaman dilimine sığmış olsa da. Hangi hikâye mutlu son ile biter ki şu sefil dünyada.

Ama şu da bir gerçek ki; en çok kendi belirsizliğim beni şaşırtan ve bir o kadar değişken ve muhalif ruhum: Hiç olmadığı ve gidebildiği yere kadar ve kaçabildiğim ölçüde her ne kadar uzağında durma ihtimalim düşük bir olasılık olsa da…

Yalnızlık ya da yadsınmak ne derece incitebilir ki onca kırıktan arda kalan yürek hala sevgiyle atıyorsa…

Lütfen üye girişi yapınız.


Yazıya Yapılan Yorumlar

 

/v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=3653&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=3852&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=4109&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=4913&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=5009&catid=68&Itemid=248 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=5354&catid=67&Itemid=247

Goya ödülleri sahiplerini buldu

Goya ödülleri sahiplerini buldu Devamını Oku

24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ

24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ Devamını Oku

Sokakta Sanat Var

Sokakta Sanat Var “Sanata Dokunuyoruz” Devamını Oku

Bodrum Müzik Festivali

Bodrum Müzik Festivali Devamını Oku

Sanatta ‘Hareket’ var

Sanatta ‘Hareket’ var Devamını Oku

Antalya Film Festivali:“Ödüller sahiplerini buldu”

                           Cogitationis Poenam Nemo Meret KÜLTÜR SANAT  SİNEMA MÜZİK MODA  VASA VANA PLURİMUM SONANT  Sayfa no: 1  2  3    Antalya Film Festivali “Ödüller sahiplerini buldu”     Türkiye'nin sinemadaki en uzun soluklu festivali 54'üncü Uluslararası Antalya Film Festivali'nde 'En Devamını Oku

Goya ödülleri sahiplerini buldu 24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ Sokakta Sanat Var Bodrum Müzik Festivali Sanatta ‘Hareket’ var Antalya Film Festivali:“Ödüller sahiplerini buldu”
Online üyeleri görebilmek için üye girişi yapmalısınız

RADYO ŞİİR SANATI

Fortis et Liber

SANATIN ve DOSTLUĞUN ADRESİ

İSTEK YAP   İSTEK OKU   DUYURU

ATATÜRK KÖŞESİ

SİTEYE GİRİŞ

DOĞRU YAZMA SANATI

EDEBİYAT ATÖLYESİ


Labor Omnia Vincit

EDEBİYAT
 
ATÖLYESİ   

SANAT ATÖLYESİ

ŞİİR FALINIZ

HAFTANIN YAZISI

Örtü
Kirlenmesin

Seyfettin Karamızrak


Diğerleri

ATIŞMALAR

 

ATIŞMA

Gelin Hep Beraber
Bir Dörtlük de Siz Yazın

Atışma Şiir Nedir?

Diğer Atışmalar

GÜNÜN İNCİLERİ



GÜNÜN İNCİSİ

Ayser ÖZBAKIR
yetti artık canıma

GÜNÜN İNCİSİ

Ahmet Zeytinci
Gözlerin

 Diğer Günler

GÜNÜN SEÇKİLERİ

HAFTANIN SEÇKİLERİ

AYIN SEÇKİLERİ



Ayın Şiiri

Erdal ERCİN
Barışma



Ayın Hece Şiiri

Esat ANIK  
OLMAZ

Diğer Aylar

YILIN ŞİİRİ / ŞAİRİ

Yılın Serbest Şiiri

Muharrem Küçük
Ötzi

 

Yılın Hece Şiiri

Hüsnü Özdilek
Söz

Önceki Yıllar

SEÇKİ ÖLÇÜTLERİ

SİTE KURALLARI

ÜYE KİTAPLARI

GİRNE - K.K.T.C. ÖZEL

GEÇMİŞ ZAMAN

SON ÜYELER

ÖZLÜ SÖZLER

"

Ah!.. Nice üstün görünümler altında yalan dolan vardır.  W. Shakespeare

"


MAKALE

Kimse durduk yere kendinin katili
22.11.2017                

Derli toplu olmalı ölüm hatta himaye edenlere bile sükûtu ikram etmeli. Sükûtun eleme dostane yakarışı bile güzel hele ki...

Devamı...    

                     Tum Makaleler                    

ÖYKÜ


Elektrİk
20.11.2017                .

.
Adımlarımı sayma ihtimalim var. Sadece ihtimal. Sonra da geri adım ne de olsa kurguladığım t-cetveline layık olmalı saydığım ad ...

                                                   
Devamı...

                     Tum Oykuler                    

 

DENEME

Aşk diye inler evren
21.11.2017                  .

Şimdilerin ufkuna rağbet eden gölgenin mağduriyeti aslında yetilerimi kazıdığım, sıfır numaraya vurdurduğum iç sesimin kelaynak kuşlar...

                                                                       Devamı... 

                     Tum Denemeler