AŞK HEP YORGUN   


Gülüm Çamlısoy
Bu yazı 13.07.2015 22:12:32 tarihinde eklenmiş ve 133 kez görüntülenmiş.
Suskunluğun riayet ettiği bir masal. Masalların mutlu sonuna ihanet belki de. Sayıların toplamı ve eksiltili bir eşitlik.

Vara yoğa kırılan yine de nüktedanlığına toz kondurmayan.

Tüm gidişler ve eşlik eden o son kare mutluluğun yetim düşmüşlüğünün resmedildiği o son kare.

Kalbin atışını çok uzaklardan duyabilmekteyim ki kâinatın kalp atışı her dem yürek sesime eşlik eden haricinde varsın yol vermiş olayım suni yaratılarına insanoğlunun.

Düzenli bir çırpınışı var yüreğin. Bir ninni gibi okşamakta ruhumu ve usul usul dokunmakta varlığımı çekip kurtarırken izbelerden.

Karanlığı ne zaman sevdim ki… Ama hep de yanıldım her karartıyı düşman bilip. Bilemedim zira günün doğuşunun çok yakın olduğunu.

Her aydınlığı dost bilip yine yanıldım. Bilemedim ve göremedim üzerine serili o kara örtüyü.

Son izlek arda kalan. Sona rağbet etmezken başlamadan biten bir hikâye. Ve bir hikâye daha: seri halde devam eden. Muğlâk bitişler, hicap dolu sevişler, küskünlüğün rakımı yükseldikçe hayatla olan o bağın gitgide zayıflaması.

Korkunun ecele faydası olsa aşk’ın da muktedir olmayacağı ne olmaz ki.

Sıradan bir günün sıra dışı yansıması kadar tedirgin eden. Rezil bir düzeneğin kıyısında köşesinde kalmış üç beş suret. Gölgelerin oynaştığı, karanlığın eşlik ettiği ve yansıması depresif bir kaygı ile beyan ederken kimliğini. Muzdarip olunan ne varsa… Yakıp yıkan ne ise. Ve sığındığımız o suskun çaresizlik yoksa tekil bir ifade mi kullanmalıydım? Ne fark eder ki… Söyleyeceğimi henüz söylemedim aslında hiçbir satıra eşlik eden ben değildim ki yetmeyen onca yanımla yetemezken kendime bile. Koca bir es belki de iki yazı arası soluklandığım. Gidip kerelerce yanından geçerken görmezden gelindiğim ya da görüş alanında görüntü kirliliği yaratmışçasına biçilen değer.

Komik hatta acınası bir o kadar garip ve sıra dışı.

Kerelerden oluşmuş uzun bir zincir ara namesi iken onca keşke.

Sanrılardan zincir yaptım.

Duygulardan ruh ördüm.

Sevi dilini hep pelesenk yaptım ruhuma.

Ne pişmanım ne kâfir.

Ne yalnızım ne kalabalık. Ama içimdeki coşku sönmek bilmiyor ve sevgi denen çember her geçen dakika daha da genişlemekte içine dâhil ettiklerimle ve yol verdiklerimle cebelleşirken onca pişmanlıkla ve yap-bozun kayıp parçaları eşleşirken eksiltili imgelerle.

Ürkünç bir coğrafya, sevgisizliğin mubah olduğu.

Soğuk bir mevsim, iklimsiz yürekler üşürken ve üşütürken.

Detaylarda saklı tüm imgeler uzaktan göz kırpan.

Niteliği belki de nicelik alt etmişken yoz dürtüleri.

Zaman çok yaşlı ve çok yorgun ve hırpani o mevcudiyeti ile almakta intikamını insanoğlundan.

Kader ise hep zan altında suçu yüklenmiş iken ve tahakkümü ile pervasızlığın sorgulanırken aralıksız bir ivme ile.

Aşk ise hep yorgun ve bir o kadar gözü pek. Issız bir o kadar name name dolarken gönüllere ve yol verilmiş iken mutlu birliktelikler.

Bezdirici durağanlığı mı hayatın yoksa çalıntı hayalleri mi yordanası…

Yosun tutmuş bir taşın üzerine oturup taşlaşmak. Taş kesmiş yürekleri pamuk bilip o sığınma isteği. Ve yüreğinizdeki emsalsiz sevginin sekteye uğratılması. Öyle ya kiminle muhatabım da karşılığında bir tebessüm dahi esirgenmekte. Onu da geçtim. Ya… Sonrası yok bu cümlenin inanın ki var aslında, desem de cesaretim yok belki de. Maruz kalınan ne ise…

Hiçliği sorguluyorum mütemadiyen belki hiçliğe tekabül eden varlığımı.

Varlığımı köreltiyorum, zımparalıyorum kaygan bir zemine ulaşmak adına bu sefer ayağım kayıp düşmekten alıkoyamıyorum.

Yalın bildiğim ne varsa karmaşık. Karmaşık imgeler alaycı. Yüz görümü düşler tek tesellim yokluğun hicap edici tedirginliği ile donatılmışken. Sorgu hâkimi tümceler tef çalarken paragraf bitiminde. Yalıtılmış cümleler kuruyorum uzun uzun dalıp giderken çok uzaklara. Karıştığım yalnızlıklar, öznesi olduğum insanlar, yüklemi belirsiz hikâye adamları ve kadınları ve yüzü gözü pamuk şekerine bulanmış çocuklar…

Uzaklar eşlik ederken bir imge takılıyor zihnime:’’Bir insan için dünyayı anlamak onu insansala indirgemek, ona damgasını basmaktır. Kedinin evreni karıncaların evreni değildir.’’(A. Camus)

Nereye aidim o zaman? Ya kaybolan yanım hangi evrene tutsak?

Kim olduğumun bilincinde olsam da usumun uzağındakiler kim ya da ne?

Nedir düzen, nedir kural?

Yoksa kuralsızlığın isyanı mı kural bilinen?

Oysaki usumun tüm taktiği değil miydi doğruyu yanlıştan ayırmak ve elimdeki tek sonuç: çelişkinin o soyut ve soğuk varlığı…

‘’İyi bir insan ol fakat bunu ispatlamak için zaman harcama.’’(Ts.Eliot)

Demek ki tüm ömrümü heba etmişim durduk yerde hatta şu yazdıklarım bile yetersiz kılmakta benliğimi ki yetersiz sözcüğünden hiç mi hiç haz etmesem de. Mutlandıran tek edim oysa ya da inandırıldığım ve kendimi kandırdığım.

Ömür mü bana ait olan yoksa tamamen zamanın malı mıyım harcanmış ve harcanmaya devam eden…

Hangi masalın sonu mutlu bitiyorsa haber verin bana sadece okusam da bana yeter içinde olmasam bile.



Lütfen üye girişi yapınız.


Yazıya Yapılan Yorumlar

 

/v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=3852&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=4109&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=4913&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=5009&catid=68&Itemid=248 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=5354&catid=67&Itemid=247 /v2011/index.php?option=com_content&view=article&id=5497&catid=67&Itemid=247

24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ

24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ Devamını Oku

Sokakta Sanat Var

Sokakta Sanat Var “Sanata Dokunuyoruz” Devamını Oku

Bodrum Müzik Festivali

Bodrum Müzik Festivali Devamını Oku

Sanatta ‘Hareket’ var

Sanatta ‘Hareket’ var Devamını Oku

Antalya Film Festivali:“Ödüller sahiplerini buldu”

                           Cogitationis Poenam Nemo Meret KÜLTÜR SANAT  SİNEMA MÜZİK MODA  VASA VANA PLURİMUM SONANT  Sayfa no: 1  2  3    Antalya Film Festivali “Ödüller sahiplerini buldu”     Türkiye'nin sinemadaki en uzun soluklu festivali 54'üncü Uluslararası Antalya Film Festivali'nde 'En Devamını Oku

Kara Sevda Emmy aldı

Kara Sevda Emmy aldı Devamını Oku

24. İZMİR AVRUPA CAZ FESTİVALİ Sokakta Sanat Var Bodrum Müzik Festivali Sanatta ‘Hareket’ var Antalya Film Festivali:“Ödüller sahiplerini buldu” Kara Sevda Emmy aldı
Online üyeleri görebilmek için üye girişi yapmalısınız

RADYO ŞİİR SANATI

Fortis et Liber

SANATIN ve DOSTLUĞUN ADRESİ

İSTEK YAP   İSTEK OKU   DUYURU

ATATÜRK KÖŞESİ

SİTEYE GİRİŞ

DOĞRU YAZMA SANATI

EDEBİYAT ATÖLYESİ


Labor Omnia Vincit

EDEBİYAT
 
ATÖLYESİ   

SANAT ATÖLYESİ

ŞİİR FALINIZ

HAFTANIN YAZISI

ATIŞMALAR

 

ATIŞMA

Gelin Hep Beraber
Bir Dörtlük de Siz Yazın

Atışma Şiir Nedir?

Diğer Atışmalar

GÜNÜN İNCİLERİ



GÜNÜN İNCİSİ

Osman Onuktav
DİLEK

GÜNÜN İNCİSİ

Kemal DOĞANAY
MUHASEBE

 Diğer Günler

GÜNÜN SEÇKİLERİ

HAFTANIN SEÇKİLERİ

AYIN SEÇKİLERİ

YILIN ŞİİRİ / ŞAİRİ

Yılın Serbest Şiiri

Muharrem Küçük
Ötzi

 

Yılın Hece Şiiri

Hüsnü Özdilek
Söz

Önceki Yıllar

SEÇKİ ÖLÇÜTLERİ

SİTE KURALLARI

ÜYE KİTAPLARI

GİRNE - K.K.T.C. ÖZEL

GEÇMİŞ ZAMAN

SON ÜYELER

ÖZLÜ SÖZLER

"

Sevinmek de üzülmek de hayatın cilveleridir..
Gülüp geçiniz.
  A. Dinçbaş

 

"


MAKALE

çocuk eğitiminde ödül ve cezan
14.12.2017                

 

 

...

Devamı...    

                     Tum Makaleler                    

ÖYKÜ


Dalgalarin sesİnde yİne o
13.12.2017                .

.
Dalgın , düşünceli adımlıyordu sahili . Saçlarına kırlar düşmüş , alnında yaşanmışlığının izleri yer almış , öm ...

                                                   
Devamı...

                     Tum Oykuler                    

 

DENEME

Güvercin takla
12.12.2017                  .

Spor olarak yapıldığı zaman güzeldir takla atmak. Orta Okul ve Lise yıllarında da bir çoğunuz beden derslerinde yapıp takla hareketini, on...

                                                                       Devamı... 

                     Tum Denemeler